22 Mart 2011 Salı

Kayıp Yazı

     
 Sen geldin yine bu gün aklıma. İki satır bir şeyler karaladım  kağıda. Sonra onu güzelce katlayıp bir yerlere sakladım kimseler görmesin diye. Şimdi bulamıyorum...
 Dağılmışım bu günlerde. Özlemişim seni sonra. Sen bilmemişsin, kimse bilmemiş. Ben bile bilmiyecektim  bunu eğer ki, bir kitabın arasından elime düşmeseydi, yıllar önce çekilmiş resmimiz. Gülümsüyorsun orda, nasılda içten, nasılda sıcak. Sanki konuşuyor gözlerin. Resmimize bakıp diyorum ki:
"Eğer bir insanın rüyalarına girmesini istemiyorsan, ne yapmalısın?"
"Kimmiş o?" diyorsun kaşlarını biraz çatarak.
"Sen..." diyorum.
"Ciddi misin, kırılırım ama?" diyorsun.
"Kırılma."diyorum.
Resmin kenarından gri dumanlar çıkıyor. Kağıt yavaşça bükülüyor," s "çizer gibi. Dayanılmaz bir pişmanlıkla suya doğru koşuyorum elimde bir kenarı hızla yanan resimle. Son anda kurtarıyorum bir parçayı. Resimde gözlerinden başka bir şey yok artık.

2 yorum:

Adsız dedi ki...

Final cümlesi çok güzel olmuş.Elinize emeğinize sağlık.

Aylardan şubat dedi ki...

Sadece gözlerini hatırlıyorum kahramanın sevgiler.